PIOTR TABACZYŃSKI
Ragmuffin to kot, który wywraca do góry nogami wszystkie stereotypy o futrzastych indywidualistach. Choć z wyglądu przypomina arystokratę — z długim, puchatym futrem i przenikliwym spojrzeniem — to w duszy towarzysz idealny. Ragmuffin nie obraża się, nie chadza w samotne podróże po parapecie. On chce być blisko. Zawsze.
Ta rasa słynie z niezwykłej łagodności. Ragmuffiny potrafią leżeć na kolanach godzinami, mrucząc, co przynosi właścicielom spokój oraz ukojenie. Są cierpliwe, kontaktowe i zaskakująco elastyczne, jeśli chodzi o adaptację do nowych warunków. Dobrze czują się w mieszkaniach, są łagodne wobec dzieci i innych zwierząt. Wywodzą się ze środowiska hodowców ragdolli w USA, w latach 60 XX wieku Ann Baker hodowczyni kotów perskich z Kalifornii stworzył rasę Ragdoll, ale z powodu dużych restrykcji grupa hodowców postanowiła stworzyć nową rasę ragamuffin została ona wyodrębniona w 1994 roku i od tego czasu jest niezależna. Od ragdolli różni ich kolor, ale także zachowanie kota. Ragdolle są bardziej energiczne i potrzebują więcej uwagi, nie są to duże różnice, ale mimo wszystko zauważalne.
Ich wygląd może wprowadzać w błąd — ktoś powie: „to kot wystawowy, nie do mieszkania”. Nic bardziej mylnego. Ragmuffin to typowy kot domowy, rodzinny. Lubi uczestniczyć w codziennych czynnościach: zerka przez ramię, gdy gotujesz, kładzie się na klawiaturze, gdy pracujesz zdalnie, a nocą śpi u stóp. Samce potrafią osiągnąć imponujące rozmiary i ważyć nawet w powyżej 10 kilogramów, średnia długość życia waha się między 12 a 17 lat. Co ciekawe stosunkowo wolno dojrzewają, a swój w pełni rozwinięty wygląd osiągają w okolicach 4 roku życia. Ich sierść jest niezwykle miękka i przez to często porównywana do futra królika, charakterystyczne są również duże oczy, które występują w różnych kolorach. Ich ceny z hodowli wahają się między 3000 a 14000 tysięcy złotych, zależnie od rodowodu czy lokalizacji. W hodowlach przeprowadzane są testy genetyczne na wielotorbielowatość nerek jest to ich dziedzictwo po persach, a także na kardiomiopatie przerostową, to znowu jest związane z ragdollami. Wymagają regularnej pielęgnacji, ale nie są kłopotliwe. Dzięki spokojnemu usposobieniu pozwalają się czesać i badać. Nie dominują przestrzeni, ale są w niej obecne. To koty, które nie narzucają się, ale zawsze będą tuż obok. Rodzą się całkiem białe, a ich kolor i wzór rozwija się wraz z wiekiem. Są bardzo inteligentne, ale też bardzo ufne, dlatego też nie powinny same opuszczać miejsca pobytu. Są określane jako „koty velcro” czyli jak cień podążają za swoim właścicielem.
Ragmuffin to kot stworzony do bliskości. Z powodu małej dostępności i małej ilości hodowli są bardzo wyjątkowe. W świecie pełnym pędu i hałasu przypomina o wartości codziennych chwil: o mruczeniu w tle, o cieple futra, o spojrzeniu, które nie ocenia. Po prostu jest. A to czasem znaczy więcej niż tysiąc słów.
