Niskopodłogowy Munchkin

Niskopodłogowy Munchkin

MONIKA CYGAN

Munchkiny to małe i sympatyczne koty o wielkim sercu i krótkich łapkach. Ta kocia rasa cieszy się dużą popularnością wśród miłośników zwierząt, mimo że budzi wiele kontrowersji. Uroczy wygląd to wynik mutacji w wyniku, której futrzaki chorują na hipochondroplazję lub pseudoachonroplazję, czyli posiadają wyjątkowo krótkie łapki w porównaniu z pozostałymi rasami kotów.

Określenie munchkin pierwotnie pochodzi z powieści Czarnoksiężnik z krainy Oz autorstwa L. F. Bauma i odnosi się do niewielkich i przyjaznych stworków zamieszkujących Munchkinland. Oficjalnie rasa została odkryta w 1983 roku w Luizjanie, kiedy to Sandra Hochenedel przygarnęła dwie bezdomne i ciężarne kotki o krótkich łapkach – Blackberry i Blueberry. Niedługo potem okolica zaroiła się od munchkinów, co niestety okazało się poważnym błędem. Ze względu na swoją specyficzną budowę ciała, koty nie radziły sobie bez pomocy i opieki człowieka. Rasa nie jest uznawana przez większość związków felinologicznych, między innymi FIFe, CFA i GCCF. Swoją decyzję uzasadniają wysoką szkodliwością mutacji, która wpływa na zdrowie kotów. Największą sympatią cieszą się wśród kociarzy z Ameryki oraz Francji.

Niskopodłogowy Munchkin

Cechą rozpoznawczą munchkinów są bez wątpienia ich krótkie i puchate łapki. To średniej wielkości koty o krępej i muskularnej budowie, które ważą od dwóch do czterech kilogramów. Co prawda, koty tej rasy nie poruszają się z taką samą gracją i subtelnością, jak pozostali koci kuzyni, jednak nadrabiają swoją pomysłowością i zwinnością. Radzą sobie w każdej sytuacji, chociaż czasami potrzebują drobnej pomocy. Rasa może występować zarówno w odmianie krótko – jak i długowłosej oraz we wszystkich barwach i wzorach. Jedwabisty oraz gładki w strukturze włos jest bardzo sprężysty i według posiadaczy munchkinów przypomina w dotyku plusz. Za uroczy wygląd odpowiadają także szeroko osadzone, duże oczy w kształcie orzechów włoskich oraz uszy o zaokrąglonych końcach – często z pędzelkami. Ze względu na wyjątkowy wygląd munchkinów w szybkim czasie powstało wiele połączeń z innymi rasami kotów (Dwarf Cats). Do nowych ras pokrewnych zaliczyć można takie krzyżówki jak: Bambino (sfinks + munchkin), Napoleon (pers + munchkin) czy Genetta (kot bengalski, savannah, domowy kot krótkowłosy, kot orientalny krótkowłosy + munchkin).

Niskopodłogowy Munchkin

Mutacja, która jest odpowiedzialna za wygląd „kotów – jamników” zdarza się również wśród innych ras i uważa się ją za wysoce niebezpieczną. Pomimo tej przypadłości munchkiny radzą sobie naprawdę dobrze. Są długowieczne (średnia długość życia to 12-16 lat, jednak zdarzają się nawet 20-letnie przypadki) i z reguły nie chorują. Jednak u tej rasy – częściej niż u innych- występuje lordoza, bóle stawów i lejkowata klatka piersiowa, które związane są z ową mutacją. Jeśli chodzi o pielęgnacje i opiekę nad munchkinem to zależy ona w głównej mierze od rodzaju osobnika. Zazwyczaj polega jedynie na regularnym wyczesywaniu, przycinaniu pazurków oraz wizyt u weterynarza kilka razy w roku. Warto zadbać również o odpowiednią dietę. Mruczki mają tendencję do tycia, a przy ich budowie ciała, nawet „nadprogramowe” kilka kilogramów mogą być bardzo niebezpieczne. Decydując się na tę rasę kociaków trzeba dostosować odpowiednio otoczenie. Wszelkie drapaki, tunele i zabawki powinny być umieszczone w taki sposób, aby kot nie nadwyrężał kręgosłupa i mógł bez problemu wspinać się i korzystać z atrakcji. Cena munchkina waha się między 1000- 2000 dolarów, jednak w Polsce zakup jest niemożliwy (ostatnia hodowla zakończyła działalność w 2018 roku). Jeżeli istnieje takie ogłoszenie sprzedażowe to najprawdopodobniej jest to pseudohodowla, której należy unikać.

Niskopodłogowy Munchkin

Munchkiny to bardzo inteligentne i towarzyskie zwierzaki, które przywiązują się do człowieka i podążają za nim krok w krok. Są przy tym również bardzo energiczne oraz uparte- czasami zapominają o swojej „inności” i próbują swoich sił w skokach wzwyż i susach. Warto jednak pilnować tych małych spryciarzy, gdyż mogą zrobić sobie krzywdę spadając czy hacząc o zbyt wysokie elementy mieszkania. Kiepsko znoszą samotność, więc potrzebują dodatkowego towarzysza- w postaci drugiego kota czy innego zwierzęcia. Swoją inteligencję doskonalą dzięki korzystaniu z logicznych zabawek interakcyjnych oraz uczeniu się prostych komend, które sprawiają im ogromną przyjemność (oczywiście za odpowiednie smakołyki). Lubią też chodzić na spacery- zarówno na smyczy, jak i w szelkach. Takie spacery należy traktować jako ich jedyną aktywność na zewnątrz, ponieważ nie są to koty wychodzące. Trzeba pamiętać, że ulubioną aktywnością munchkinów jest przede wszystkim bieganie- potrafią bardzo szybko biegać, w wyniku czego trudno je złapać. Łatwo przychodzi im też ukrywanie się – krótkie nogi pozwalają od razu z biegu zmieścić się w najmniejszą szczelinę. Ale bez obaw, po zabawie koty uwielbiają wtulać się w opiekuna i okazywać uczucia. Właściwie munchkiny można traktować jako „kocie dzieci”, wymagają bowiem ciągłej opieki (przez swoją towarzyskość mogą wpadać w kłopoty), okazywania uczuć i zabawy. Munchkiny określane są także mianem „kotów – kangurów”, ponieważ lubią siedzieć z uniesionymi przednimi łapkami i obserwować otoczenie. Podczas gdy większość mruczków staje na tylnych łapkach, aby się rozejrzeć, munchkiny po prostu siadają podpierając się ogonem. Mają także lepkie łapki i zadatki na złodziei, ponieważ uwielbiają kraść drobne przedmioty- szczególnie te błyszczące i szeleszczące. Przy próbach kradzieży są często bardzo niezdarne, ale w parze ze swoją determinacją wcześniej czy później osiągną swój cel.

Krótkonogie munchkiny to wspaniali i kochający towarzysze, którzy rozweselą niejednego człowieka i wprowadzą w jego życie wiele przygód i zabawy. Jednak ze względu na swoją budowę, potrzebują ciągłej opieki i kontroli. To z jednej strony kontrowersyjna, a z drugiej bardzo pożądana i wzbudzająca zachwyt rasa, która ma na świecie zarówno swoich fanów, jak i przeciwników. Mimo swojego uroczego wyglądu niewskazane jest, aby rozpowszechniano gen „krótkonożności” (ponieważ kot traci typowo kocie umiejętności), jednak rasa jest na tyle rzadka i cenna, że każdy osobnik posiada swojego właściciela.

badanie dieta drapak felinoterapia figurki film fotografia grafika higiena kastracja koci kuzyni kocimiętka kocięta kot i pies kreskówka kąpiel legowisko lekarstwo malarstwo munchkin mysz okno opieka pielęgnacja pokarm polowanie poród rozwój rośliny ryby sylwester szczepienie sztuka słodycze technika test transporter trucizna weterynarz wizerunek woda wędka zabawa zdrowie żywienie