Manx – kot bez ogona

Manx – kot bez ogona

IZABELA WINIARSKA

Kot manx jest zaliczany do jednej z najstarszych kocich ras na świecie. Według jednej z legend kot, który rozpoczął istnienie rasy, był pasażerem Biblijnej Arki. Noe, podczas zamykania drzwi swojej Arki, przytrzasnął mu ogon, kiedy ten w ostatniej chwili zdążył dostać się na pokład. Bardziej prozaiczna wersja historii tych kotów zakłada, że pochodzą one z wyspy Man (stąd nazwa rasy), znajdującej się na Morzu Irlandzkim, na którą przypłynęły na galeonach z Dalekiego Wschodu w XVI w., a za brak ogona u manksów odpowiada mutacja genetyczna.

Manx jest rzadką i niezwykle trudną rasą w hodowli ze względu na mutację genu odpowiadającego za jego charakterystyczną cechę, która może doprowadzić do śmierci części tych kotów. Te, które przeżyją, mogą posiadać ogon w różnych wariantach – jego zupełny brak (rumpy); lekka wypukłość kości krzyżowej (rumpy riser); krótki ogon, nie dłuższy niż 3 cm (stumpy); dłuższy, skrócony ogon (stubby); ogon niemal pełnej długości lub długi (taily, longy). Co ciekawe nawet po dwóch bezogoniastych osobnikach, na świat mogą przyjść kocięta z długimi ogonami, które odziedziczyły po każdym z rodziców niezmutowaną wersję genu.

Manx – kot bez ogona

Manksy są kotami o średniej wielkości i okrągłej budowie ciała. Dodatkowych rozmiarów dodaje im dwuwarstwowa sierść, którą tworzy gęsty podszerstek, a także nieco dłuższa i błyszcząca warstwa wierzchnia. Pomimo posiadania gęstej sierści, nie są to koty wymagające czasochłonnej pielęgnacji. Do utrzymania ich futra w dobrym stanie wystarczy regularne szczotkowanie, które zapobiegnie powstawaniu kołtunów, pozbędzie się martwych włosków i pomoże zachować ich zdrowy wygląd. Nieco więcej uwagi wymaga szata odmiany długowłosej (kot cymric). Wyczesanie futra należy wykonywać delikatnie – miejsce, w którym zaczynałby się ogon manksów jest bardzo wrażliwe, ponieważ znajdują się tam zakończenia nerwowe. Warto też systematycznie kontrolować stan ich uszu oraz przycinać pazurki. Występują we wszystkich wariantach kolorystycznych, a najrzadziej występującym kolorem jest biały. Samice ważą około 3,5 kg, a samce około 5,5 kg. Manksy mają tendencje do nadwagi. Należy więc zadbać o zbilansowaną dietę i dobrej jakości pokarm dostosowany do wieku i aktywności kota. Długość życia tych kotów to ok. 15 lat.

Manx – kot bez ogona

To, z czego zasłynęły manksy (zupełny lub częściowy brak ogona) sprawia, że są one dużo mniej zwinne niż inne koty. Oznacza to, że nie są to koty przystosowane do przebywania poza domem a mieszkanie, w którym przebywają, musi być odpowiednio zabezpieczone. Przez swój szczątkowy ogon, wygięte na zewnątrz plecy i przednie łapy, które są zazwyczaj krótsze niż tylne, lekko przykurczone i muskularne, manksy sprawiają, że swoim wyglądem i sposobem poruszania się przypominają króliki.

Manx – kot bez ogona

Pomimo braku ogona i występującego u niektórych osobników króliczego chodu, większość manksów radzi sobie w życiu nie gorzej od innych kotów, a jednak brak ogona nadrabiają swoim sympatycznym charakterem. Charakteryzują się wysoką inteligencją, lojalnością i opanowaniem. Ze względu na swoje łagodne usposobienie są idealnym towarzyszem rodziny, nie mają też problemu z akceptacją i stworzeniem silnych relacji z innymi zwierzętami. Brak ogona nie przeszkadza im w zabawach i wspinaczkach. Manksy, na przekór swojej spokojnej naturze, uwielbiają brać udział w wymyślnych aktywnościach, a także chętnie zwracają na siebie uwagę właściciela poprzez np. gruchanie. Ze względu na swoją bystrość i ciekawską naturę, łatwo przychodzi im nauczenie się sztuki odkręcania kranu czy otwierania drzwi i szafek.

badanie dieta drapak felinoterapia figurki film fotografia grafika higiena kastracja koci kuzyni kocimiętka kocięta kot i pies kreskówka kąpiel legowisko lekarstwo malarstwo munchkin mysz okno opieka pielęgnacja pokarm polowanie poród rozwój rośliny ryby sylwester szczepienie sztuka słodycze technika test transporter trucizna weterynarz wizerunek woda wędka zabawa zdrowie żywienie