JULIA GUC
Kot toybob posiadający również wiele innych przydomków, takich jak skif-toy-bob, scyth-toy-bob czy skif-thai-don, to jedna z najbardziej specjalnych i najmniejszych ras kotów na świecie. Pochodzi z Rosji i ze względu na swój niewielki wzrost i charakterystyczny, krótki ogon, często przyrównywany jest do małego rysia.
Skąd pochodzi?
Początki historii rasy sięgają 1983 roku w Rostowie nad Donem. Helena Krasnitchenko skrzyżowała wówczas domową kotkę o umaszczeniu seal point z kotem przypominającym tradycyjnego syjama, znalezionym na ulicy. Wynikiem tej krzyżówki były nietypowe, małe kocięta z krótkimi ogonami. Za ten specyficzny wygląd odpowiada spontaniczna mutacja genetyczna, która utrwaliła się w kolejnych pokoleniach. Choć w latach 90. rasa zyskała dużą popularność w Rosji i doczekała się standardów w lokalnych organizacjach, jej międzynarodowe uznanie nie jest jeszcze w pełni rozwinięte. Toybob został zaakceptowany przez Światową Kocią Federację (WCF), Stowarzyszenie Miłośników Kotów (CFA) oraz ACFA. Natomiast Międzynarodowa Federacja Felinologiczna (FIFe) nadal nie uznaje toyboba za odrębną rasę.
Krótki ogon, krótkie nogi i inne osobliwości
Charakterystyczną cechą tej rasy jest ich rozmiar- dorosłe osobniki ważą zaledwie od 0,9 kg do 2,5 kg. Mimo miniaturowych rozmiarów, ich sylwetka jest zwarta i muskularna, z wyraźną klatką piersiową. Kluczową cechą identyfikacyjną jest ogon – musi składać się z przynajmniej dwóch kręgów, a jego długość nie powinna przekraczać stawu skokowego. Kolejnym wyróżnikiem są duże, okrągłe i wyraziste oczy, których kolor może przybierać barwy od zielonej, przez złotą, aż po miedzianą. Dodatkowo, ich tylne łapy są nieco dłuższe niż przednie, co w połączeniu z krótkim ogonem nadaje im specyficzny sposób poruszania się, przypominający znacząco królika.
Usposobienie
Toybob to kot łagodny i towarzyski. Bardzo mocno przywiązuje się do swojego opiekuna i źle znosi całkowitą izolację. Jest to zwierzę bardzo energiczne, które uwielbia zabawę, a w relacjach z domownikami toybob wykazuje się dużą cierpliwością, dzięki czemu jest świetnym kandydatem na towarzysza dla dzieci. Dobrze dogaduje się również z innymi zwierzętami domowymi, jeżeli zostanie wpierw właściwie z nimi zapoznany. Nie są to koty nadmiernie głośne – zazwyczaj komunikują się za pomocą delikatnego miauczenia.
Pielęgnacja, zdrowie i żywienie
Występują dwie odmiany rasy: krótkowłosa i półdługowłosa. U kotów krótkowłosych wystarczy szczotkowanie raz w tygodniu, natomiast odmiana długowłosa wymaga codziennego czesania, aby uniknąć kołtunów. Futro toybobów jest sprężyste i nie przylega ściśle do ciała, a jego gęstość może zmieniać się sezonowo. Niestety, ekstremalna miniaturyzacja czasami wiąże się z problemami zdrowotnymi. Toyboby zazwyczaj żyją około 10 lat, choć przy wyjątkowej opiece mogą dożyć 15 lat. Rasa ta jest wrażliwa na skrajne temperatury – szybko marznie i łatwo ulega przegrzaniu. W kwestii żywienia toybob może otrzymywać specjalnie przygotowane posiłki domowe lub wysokiej jakości karmy. Karma mokra jest zalecana ze względu na lepsze nawadnianie organizmu.
Hodowla i koszty
W Polsce toybob jest rasą niemal nieosiągalną, co zazwyczaj wiąże się z koniecznością sprowadzenia kota z zagranicy, głównie z Rosji lub Stanów Zjednoczonych. Cena za kocię w zagranicznych hodowlach waha się w granicach 4000–5000 złotych, do czego należy doliczyć koszty transportu. Miesięczne utrzymanie takiego kota to zazwyczaj wydatek w wysokości 100–200 zł.
